Czym jest bezpieczeństwo?

Bezpieczeństwo jest wartością, którą można rozmaicie rozumieć i różne przypisywać mu role we współczesnym świecie, jako nieodłącznej części zbioru wartości cenionych zarówno przez jednostkę, naród i państwo oraz społeczność międzynarodową. Bezpieczeństwo europejskie postrzega się coraz częściej w kategoriach tak zwanego kompleksu bezpieczeństwa, definiowanego jako grupa państw, których bezpieczeństwo pozostaje do tego stopnia ze sobą powiązane, że nie może być rozpatrywane oddzielnie. Kategoria bezpieczeństwa ma zastosowanie do wielu procesów społecznych.

Oddaje nie tylko właściwe dla konkretnego przypadku specyficzne cechy bezpieczeństwa podmiotu lub obiektu, ale też zawiera coś bardziej ogólnego, co pozwala wykorzystywać to pojęcie w różnych dziedzinach. Innymi słowy, bezpieczeństwo jako najwyższa wartość i potrzeba jednostek, grup społecznych, państw i wspólnot wielkopaństwowych jest wytworem, swego rodzaju produktem, wszystkich podmiotów bezpieczeństwa, które muszą być do tego przygotowane i zdolne. Oczekiwanie albo liczenie na to, że bezpieczeństwo będzie efektem jednorazowego działania, darem losu, szczęścia czy Boga jest nie tylko błędne, ale wręcz samobójcze.

W ujęciu filozoficznym, bezpieczeństwo stanowi konfigurację sytuacji, zdarzeń, faktów, stanów rzeczy, niezależnych od ludzi, i od ludzi zależnych, co za tym idzie bezpieczeństwo tak rozumiane, poprzedza więc inne wartości, ale samo jest jedną z wartości podstawowych, spełniając rolę instrumentalną dla powstawania i istnienia wartości materialnych i duchowych. Jest ono fundamentem tego wszystkiego, co po pierwsze i wreszcie, że jest ono pierwotną, egzystencjalną potrzebą jednostek, grup społecznych, wreszcie państw.

Bezpieczeństwo wynika głównie z odrętwienia umysłu. Twierdzi on również, że każdą rzecz, która należy do pewnej jednostki może być w każdej chwili utracona i nie będzie można mieć na to żadnego wpływu. O bezpieczeństwie nie może być mowy bez towarzyszącej mu czujności. Jeśli bezpieczeństwo odniesione będzie do świadomej działalności człowieka. Bezpieczeństwo jest naczelną potrzebą człowieka i grup społecznych, a zarazem najważniejszym ich celem. Oczekiwanie albo liczenie na to, że bezpieczeństwo będzie efektem jednorazowego działania, darem losu, szczęścia czy Boga jest nie tylko błędne, ale wręcz samobójcze. To właśnie dzięki takiemu pojmowaniu bezpieczeństwu można czuć się już w jakimś stopniu bezpiecznie. Osoba zagrożona jest pewniejsza, że dzięki wszelkim regulacjom prawnym nic złego nie powinno się wydarzyć. Jednak jeżeli coś takiego będzie miało miejsce osobę wyrządzającą krzywdę spotka zasłużona kara.